5 Ocak 2010 Salı

geçen gün sıla nur'la natura'da oturuyorduk. orada aryalar çalıyordu. biz de sessizdik. esneyesim geldi, tam esnediğim sırada bir soprano esnememle aynı sürede uzattı bir notayı.
güldük on beş yirmi dakika - ya da daha az.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder